eBook

Los primeros pasos que se dieron para la creación del libro electrónico o libro digital fue en 1971 dentro del Proyecto Gutenberg en la Universidad de Illinois. Michael Hart fue el jefe del proyecto y en su patrimonio aparecen obras clásicas como Shakespeare, Dante y Poe entre otros. Después de pasar diez años, en 1981, se comercializó el primer libro electrónico llamado Random House’s Electronic Dictionary, publicada por Random House.

La extensión de los libros electrónicos empezó en marzo de 2001, cuando el famoso novelista Stephen King, con la ayuda de la empresa editorial electrónica Simon & Schuster, publicó la novela Riding the Bullet en exclusiva a través de Internet. En 48 horas vendió más de 500 millones de copias, cada una al precio de dos dólares y medio. Un mes después, Vladimir Putin publicó sus memorias a través de la red. Desde entonces, se crearon bastantes editoriales electrónicas.

Los libros digitales son también conocidos como eBook. El libro electrónico tiene como base un fichero electrónico en vez de papel. El texto está en formato digital y se guarda en Internet, CD-ROM, disquete… El libro electrónico ofrece la posibilidad de meter elementos de multimedia: video, audio… En el caso de Internet, ofrece la opción de poner links a otros libros digitales que se encuentran en la red. Hay tres aparatos diferentes que dan la opción de leer estos tipos de libros: ordenador personal, eBook y PDA.

La ley Open eBook. Para unificar el formato de publicación que utilizan los editoriales electrónicos, se presentó la normativa de Open eBook promovida por eBook Forum en Gaithersburg de Maryland (EEUU) en 1998; primera feria del libro electrónico. Así, en 1999, se logró la última versión 1.0 con el nombre específico Open eBook Publication Structure y decidieron que la plataforma fuera “html” y “xml” para ese formato de libro electrónico.

CRAI

El CRAI es un Centro de Recursos para el Aprendizaje e Información. Es un entorno dinámico y ahí encontramos todos los servicios universitarios. Se centra en el mundo de la información y las nuevas tecnologías que sirven para el aprendizaje (estudiantes, profesores, investigadores) y la investigación (bibliografía especializada).

Dentro del CRAI nos podemos encontrar con una cantidad exuberante de libros, con salas de lectura, servicios informáticos, servicio de audiovisuales, servicios de adaptación pedagógica… Se integran recursos materiales de calidad y profesionales cualificados y polivalentes: bibliotecarios, informáticos, pedagogos, técnicos audiovisuales…

Podemos decir que es un nuevo servicio para la futura renovación de los métodos de estudio, de docencia y de investigación. Favorece el éxito de los objetivos del nuevo Espacio Europeo de Educación Superior. Esto significa que habrá un cambio de modelo:

• Un nuevo concepto de titulación
• Un nuevo concepto del crédito basado en el trabajo del estudiante
• Una nueva comunicación profesor-alumno
• Una nueva forma de evaluar a los estudiantes
• Una nueva forma de aprender

El arquitecto Rafael Moneo de renombre internacional ha diseñado la nueva Biblioteca de la Universidad de Deusto (CRAI). El día 15 de diciembre inicio su actividad con una jornada de Puertas Abiertas para los profesores y el personal de Administración y Servicios. Un día después, el 16, los estudiantes pudimos descubrir la gran cantidad de posibilidades que contenía.

Su finalización está prevista para el curso 2008-2009. La nueva Biblioteca de la Universidad de Deusto es un edificio singular ubicado estratégicamente en el centro de la ciudad de Bilbao, en Abandoibarra, frente al Museo Guggenheim.

LINGUAE VASCONUM PRIMITIAE

Bernart Etxepare nació en la Baja Navarra, concretamente en Garazi, y fue él quien creó el primer libro en euskera. Se supone que nació en Sarrasketa en las últimas décadas del siglo XV y que la mayor parte de su vida pasó en Garazi entre otras. Etxepare también fue rector de la iglesia de Eiheralar y párroco de Donibane.

A Bernart Etxepare le tocó vivir de cerca las guerras y los jaleos que tuvieron lugar en el reino de Navarra a partir de 1512. A causa de eso, también estuvo en la cárcel según confiesa en uno de sus poemas. Las causas de que fuese arrestado no están muy claras: algunos creen que fue por haber estado a favor del rey de Castilla en aquella época de lucha y otros creen que fue por motivos morales más que políticos.

A pesar de eso, Etxepare proclama su inocencia. Desde entonces parece que no tuvo muchos problemas y el libro de poemas que escribió fue publicado. Para aquella época era gran cosa sabiendo que era el primer libro en euskera. El libro se publicó en 1545 en Bordele con el título Linguae Vasconum Primitiae.

En el mismo título, en el prólogo y en los últimos poemas Etxepare expresa notablemente que es el primer escritor vasco. Le ordena a euskera que salga afuera, al mundo y quiere que los vascos hagamos nuevos caminos a través de la imprenta enseñando quienes somos. Estas ideas se pueden ver en el siguiente contrapás:

Euskara
Irten hadi kanpora!

Garaziko herria
Benedika dadila,
Euskarari eman dio
Behar duen guztia.
Euskara,
Irten hadi plazara!

Jende askok uste zuen
Ezin idatz zitekeela;
Orain frogatuko dute
Engainatu zirela.
Euskara,
Irten hadi mundura!

Hizkuntzetan ohi hintzen
Estimatze gutxitan;
Orain, berriz, hik behar duk
Ohorea denetan.
Euskara,
habil mundu guztira!

Beste denak igo dira
Beren goiko gradora;
Orain hura igoko da
Beste guztien gainera.
Euskara.

Guztiek gu preziatzen,
Euskararik jakin ez arren;
Denek ikasiko dute
Orain zer den euskara.
Euskara.

Oraindaino egon bahaiz
Inprimatu gaberik,
Aurrera ibiliko haiz
Mundu guztietatik.
Euskara!

Inolako hizkuntzarik,
Ez frantsesa, ez besterik,
Orain ez da aurkituko
Euskararen parerik
Euskara,
Irten hadi dantzara!

Este primer libro vasco está compuesto por quince poemas de diferentes estilos: al principio además del prólogo que está escrito en prosa, aparece en versos una explicación larga y clásica sobre la doctrina cristiana; el siguiente tema es sobre el amor que hay entre el hombre y la mujer en once poemas y explicada de un modo bastante realista; luego, nos cuenta el tiempo que hizo en prisión; y los dos últimos series de versos son para honrar a euskera.

He aquí dos ejemplos sobre el amor del hombre y la mujer:

Andrazkorik ez den lekuan ez dakusat plazerik,
Ez gizona, ez etxea behin ere garbirik,
Etxean den guztia gaizki moldaturik;
Paradisuan ez nuke nahi, andrazkorik ez balitz.

Maitasuna itsua da eta ez dazagu zuzena,
Ez du uste besterik denik, salbu maite duena;
Suak baino latzago erre dezake gizona;
Itsasoak ezin itzali hark piztua daukana.

2.0 LIBURUTEGIA

“2.0 liburutegia” kontzeptu eta terminoaren sorrerak, hedapenak eta ezarkuntzak blogosferaren esparruan izan zuen lekua Michael Casey blogero eta bibliotekari ospetsuaren eskutik. Bera hasi zen posteatzen bere “LibraryCrunch” blogean liburutegiak eta informazio zerbitzua liburutegi zentroetan ulertzeko modu berria azaltzen zituelarik.

Michael Caseyk “2.0 liburutegia” honela definitu zuen bere blogean 2005eko irailean: liburutegiek merkatuko beharrei erantzuna modu azkar baten ematea ahalbidetzen duen funtzionamendu modeloa da. Honek ez du esan nahi egungo erabiltzaileak abandonatu behar ditugunik. Aldaketa azkarraren filosofia da, antolamendu flexibleen estrukturena, web 2.0-ren erreminta berriena eta erabiltzaileen parte hartzearena. Honek liburutegia egoera indartsuago baten jarriko du eta jendearen beharrizanak eraginkortasunez konponduko ditu.

Helburua erabiltzaileek liburutegira informazioaren mugimenduan gehikuntza bat sortzea da. Horrela erabiltzailea diseinuan eta liburutegi zerbitzuen inplementazioan murgiltzen saiatuko da, interakzioa, feedback (atzeraelikadura) eta parte hartze aktiboa sustatuz. Horrela, liburutegi zerbitzuak une oro egongo lirateke eguneratzen, eta baita birbaloratzen hobeto erantzun ahal izateko komunitateko beharrizanei.

Kontzeptu hau proposatzen dutenek “2.0 liburutegi” zerbitzuaren modeloak tradizionala ordezkatzea espero dute, hau da, azken mende hauetan direkzio bakarrekoa karakterizatua izan dena. Baina nola eraldatu hau dena? Nola izan aktiboagoak erabiltzaileak liburutegi batean? Nola bildu informazioa? Nola inplementatu 2.0 zerbitzuak?

Bada, horretarako OPAC (liburutegiko katalogo bibliografiko digitalerako sarbide puntua) delakoak egokituko lirateke, edo beste erreminta batzuk sortu: esate baterako, liburutegietako fondo bibliografikoetara erabiltzaileek edukiak gehitzea Wikipedia moduan, edota irakurriz nahiz ezagutzaz aportatutako eta aintzakotzat hartu daitezkeen ikuspuntuak.

Gure herrialdean 2.0 liburutegien printzipioak eta zerbitzuak dituzten liburutegi gutxi dauzkagu oraindik, nahiz eta batzuk badauden: Euskal Herrian badugu adibidez Muskizko Liburutegi Munizipala. Bentazosko I.E.S. As Mariñas-ek erabiltzaileei blog baten bitartez artikuluak publikatzen uzten du, edota baita Sabadell-eko Liburutegi Unibertsitarioa bloga eta Del.icio.us kontua dituelarik.

Errekurtsuen barietatea nahiko handia da, baina momentuz gehien erabiltzen direnak blogak eta RSS kanalak dira. Liburutegiek aurrerantz jarraitzen dute posibilitate berrien etorkizunerantz, zeinetan teknologia berrien adaptazioa beharrezkoa den liburutegiaren kontzeptu berria berriz asmatzeko. Orain inoiz baino gehiago bibliotekaria sozietate berriaren alturan jarri behar da eta erabiltzaileen beharrizanetara egokitu.

Informazio iturriak:

· Wikipedia, la enciclopedia libre: Biblioteca 2.0, 2008-09-09an eguneratua, http://wiki.sedic.es/index.php/Biblioteca_2.0 -tik hartua 2009-01-08an.

· Marcos Ros-Martin: El documentalista enredado, “La biblioteca 2.0: Los bibliotecarios sin Gutenberg, 2007-07-02an eguneratua, http://www.documentalistaenredado.net/519/la-biblioteca-20-los-bibliotecarios-sin-gutenberg/ -tik hartua 2009-01-08an.

· Universia, El universo 2.0, un desafío para España, Bibliotecas España, http://biblio.universia.es/seccionEspecial.jsp?idEspecial=108&idSeccion=5655&title=UNIVERSO-2-0-DESAFIO-ESPA%D1A&idSeccionAd=1 -tik hartua 2009-01-08an.

IRUÑA-VELEIA

Iruña-Veleian aurkitu diren euskarazko idatziek eta ostrakek, zeramika gainean egindako inskripzio eta irudiak, zeresan handia izan dute azken urte hauetan, izan ere, orain arte genituen ideia eta iritzi ugari zalantzan jartzen baitituzte.

Idatzi hauek antzinako euskaran idatzita daude eta alfabeto latinoa erabiliz, beraz erromatar garaikoak direla ematen du nahiz eta datazio zehatzik ezin den eman. Beste hitz batzuen artean, honakoak dira aurkitu direnak: «zuri urdin gori», «edan ian lo», «geure ata zutan», «urdin isar», «iesus ioshe ata ta mirian ama», «ian eta edan», «iaun».

Pompeia Valentina-ko domusa

Honetaz gain, 270 ostraka ere aurkitu izan dira Pompeia Valentina erresidentzian. Ostrakak III. mendean daude datatuak eta bertan kristautasun eragina nabari da; ezagutzen den kalbario (Jesusen gurutziltzatzea) zaharrenetarikoa, eta baita zerbait exotikoa ere; hieroglifikoak, irakaslea egiptoarra zela eta haurrei irakasteko erabilia izan zela pentsatzera bultzatzen gaituena.

Joakin Gorrotxategi lingustak Henrike Knörr-ekin batera aztertu zituen ostrakak eta ematen duten inpresioa, hots, ulergarritasun nabariegia eta gardenak izatea, engainagarria izan daitekeela ere adierazi zuen. Izan ere, sintaxi konplexurik ez da agertzen eta oinarrizko lexikoa baino ez dugu: senidetasun hitzak (ata, ama), koloreak (zuri, gori, urdin), ohiko aditzak (edan ian lo), konjuntzioak (ta) eta posesiboa (geure).

Duela hilabete eta erdi, informe desberdinek aurkitutako piezen garrantziari buruzko argumentu guztiak errefusatu egiten dituzte, eta gainera, pieza horien benetakotasuna zalantzan jartzen da. III eta VI mendeen bitartekoak jotzen diren euskarazko idatzien gainean, informeek ondorioztatzen dute ez dagoela inolako euskarri zientifikorik datazio horretan.

Adituek beraiek egindako analisietan ez dute iruzurrari ezta delituari buruz aipamenik egiten, baina beraien informeetan bai jariatzen da piezen manipulazioak egon direla eta orokorrean prozesu arkeologikoaren dokumentazioan zorroztasun falta egon dela.

Informazio iturriak:

· Iruña-Veleia, Arkeologia-Aztarnategia, 2008an eguneratua, http://www.veleia.com/euskera/index.php -tik hartua, 2009-01-01ean.

· Erabili.com, Berri Berriak, “Euskararen kronologia ia 600 urte aurreratu daiteke Iruña-Veleian”, 2006-06-19an eguneratua, http://www.erabili.com/zer_berri/berriak/1150453540 -tik hartua, 2009-01-01ean.

· EuskalHerria.com, Gara, “Los textos hallados en Iruña-Veleia están escritos “inequivocamente” en euskera”, 2006-06-16an eguneratua, http://www.gara.net/idatzia/20060616/art169077.php -tik hartua, 2009-01-01ean.

· Mikel Saez: Terrae Antiquae, “Iruña-Veleia”, 2008-11-19an eguneratua, http://foroterraeantiqvae.ning.com/video/iruna-veleia-noticia-de-19-de -tik hartua, 2009-01-01ean.

· Wikipedia, la enciclopedia libre: Iruña-Veleia, 2009-11-20an eguneratua,
http://eu.wikipedia.org/wiki/Iru%C3%B1a-Veleia -tik hartua 2009-01-01an.

TAXONOMIA

Taxonomia hitza grekotik dator, taxis “ordenamendua” eta nomos “araua”. Bere zentzu orokorrean, sailkapenaren zientzia dela esan ohi da. Hau da, aurremugatutako sistema batean oinarrituriko gauzen klasifikazio hierarkikoa da.

Normalean, biologia arloan erabilia da nagusiki eta bizidunak sailkatzeko oinarri eta arauak aztertzen dituen sistematikaren alorra da. Zehazkiago esanda, taxonomia biologikoaren aipamena egiteko erabilia da, hots, taxoien hierarkiaz konposatutako klasifikazio sistema baten organismoak antolatzen dituen zientzia.

Baina gaur egun, beste arlo batzuetara ere zabaldu da taxonomia. Web orrialdeei dagokienez, orrialde bateko taxonomia honek bere informazioa kategorietan eta azpikategorietan organizatzen duen modua da. Batzuetan orrialdearen mapa ere zein den erakusten du.

Lehenago aipatu den bezala, informazioa sailkatzeko modu klasikoa taxonomia deritzo. Estruktura hierarkiko baten bidez baliatzen da: hasieran “erro” multzo batetik abiatzen da eta hau adarkatu egingo da beste azpitalde batzuk sortuz, aldiberean azpitalde hauek behar diren beste hainbat azpitaldetan adarkatzen direlarik, hurrenez hurren. Metodo hau gure ordenagailuetan artxiboak antolatzeko erabiltzen duguna da.

Bestalde, badago beste korronte bat folksonomia deiturikoa. Honek modu guztiz desberdinean ordenatzen du: hemen ez da existitzen estruktura hierarkikorik; elementuei hauek deskribatzen dituzten etiketak (tag) delakoak gehitzen zaizkie errazago iristeko horietara.

Informazio iturriak:

· Folcsonomia, Cátedra de Informática Aplicada U. SAL AOA. 2008-05-15an eguneratua, http://ezequielspatinsky.com/catedrainformatica/archives/folcsonomia -tik hartua 2009-01-07an.

· Diccionario Informático: Definición de Taxonomía. http://www.alegsa.com.ar/Dic/taxonomia.php -tik hartua 2009-01-07an.

· Wikipedia, la enciclopedia libre: Taxonomía, 2009-12-18an eguneratua,
http://es.wikipedia.org/wiki/Taxonom%C3%ADa -tik hartua 2009-01-07an.

LA EXPOSICIÓN DE LOS INCUNABLES

El día 28 de noviembre visitamos una exposición que se trataba sobre los incunables organizado por la Biblioteca Foral de Bizkaia. En esta exposición había 41 incunables impresas en países como Alemania, España, Italia, Francia y Suiza.

El incunable que yo analicé fue el primero:

• Autor: Johannes Versor.
• Título: Expositio super Summulas Petri Hispani una cum textu.
• Impresor: Neapoli (Nápoles): [Henricus Alding], 5 febrero 1477.

Este incunable tiene una buena conservación y es un ejemplar completo. No carece de portada ni de letras capitales. En la mayoría de los incunables no se utiliza la división de los capítulos para la división del texto, y en esta tampoco se utiliza; pero podemos ver que el texto está divido en dos párrafos a la izquierda y a la derecha nos encontramos con otro texto que está escrito en dos columnas y todo seguido.

No se puede saber si tiene pie de imprenta o no porque el libro se encuentra abierto. El libro se puede decir que está foliado, esto es, las hojas están numeradas ya que podemos ver que en el lado derecho aparece un dos. Este primer incunable se puede decir que está impreso en gran formato.

No hay falta de signos de puntuación, pero si podemos ver un empleo exagerado de abreviaturas. En general, no hay imperfección de los caracteres. El papel que se utiliza es bastante grueso y se puede ver que hay como “manchas” esparcidas sobre el papel. Los márgenes son bastantes amplios por abajo.

El tipo de letra que se utiliza es redonda, pero en los márgenes de las páginas aparecen anotaciones escritas a mano y con letra picuda. Tiene una inicial “I” en mayúscula y es de color azul y rojo. También se ve el lápiz anterior a la tinta. Este libro no contiene grabados, o por lo menos en la página que está abierta. El tamaño del libro es de 4ª.

Como ya he mencionado anteriormente, el tipo de papel es gruesa y con manchas esparcidas, aunque es un ejemplar completo y está en buena conservación en general.

ETIKETAK ETA KATEGORIAK

Etiketak, tag izenaz ere ezagutuak, hitz gakoak dira. Dokumentu digital jakin baten edukia deskribatzen dute eta informazioaren kategorizazioa eta organizazioa errazten dute. Kategorizazio sistema honek Flickr edo del.icio.us bezalako sare sozialak bultzatzen dituen web aplikazioetan informazioa aurkitzeko modua iraultzatu du.

Artikuluetan nahi adina tag jar ditzakezu. Garrantzitsuena testuaren edukia deskribatzea da eta irakurleei inolako zailtasunik gabe informazioa bilatzen ahalbidetzea da; horregatik tag-a zenbat eta argiagoa eta deskribagarriagoa izan, orduan eta hobeto.

Etiketen hodeia web orrialde bateko etiketen errepresentazio bisuala da. Normalean, hitz zerrenda hau orden alfabetikoan ordenatzen da eta etiketa erabilienak besteak baino letra tamaina handiagoaz agertzen dira.

Kategoriak gai bat edo gehiagoko edukien elkarketa sistema bat da. Komunean duten gai bat elkar banatzen duten orri-multzoa dela esan dezakegu. Informazioa definitzea eta taldekatzea ahalbidetzen dute erlazioak ezarriz. Kategoriek estruktura planoa (nibel bat) edo hierarkikoa (nibel multiploak) dute. Beraien artean dependentzia erlazioa dago.

Adibidez, kategoriek Wikipediaren barruan informazioaren bilaketa errazten dute. Hauek orri bakoitzaren informazioa ikusten uzten dute eta baita beraien artean nabigatzea ere, beraien barnean dagoen orden hierarkikoaren bitartez. Kategorizatuta ez dagoen orri bat barne-loturarik gabe dagoela esan daiteke eta hau “huerfano” bezala kontsideratzen da.

Informazio iturriak:

· La comunidad: Tags, Prisacom S.A., Madrid. 2007-09-20an eguneratua, http://lacomunidad.as.com/ayuda/tags/tags -tik hartua 2009-01-06an.

· Nelson Rodríguez-Peña: El factor humano, “Tags y Categorías”, WordPress. 2006-04-12an eguneratua, http://www.webstudio.cl/blog/tags-y-categorias/ -tik hartua 2009-01-06an.

· Wikipedia, la enciclopedia libre: Categoría, 2009-12-09an eguneratua,
http://es.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Categor%C3%ADa -tik hartua 2009-01-06an.

·  Wikipedia, la enciclopedia libre: Nube de etiquetas, 2009-12-13an eguneratua, http://es.wikipedia.org/wiki/Nube_de_etiquetas -tik hartua 2009-01-06an.

FOLKSONOMIA

Folksonomia (folk+taxo+nomia) hitzak “herriak antolatutako sailkapena” esan nahi du. Folksonomiak elementuen kategorizazio eta bildumari egiten dio erreferentzia eta pertsona bakoitzak bere bilduma eta bere kategorizazioa egiten du. Folksonomiak informazio material jakin bat hainbat erabiltzailek deskribatzerakoan sortzen dira. Adibidez, jende askok Wikipedia etiketa desberdinak erabiliz gorde du del.icio.us.-en, baina gehienek reference, wiki edo encyclopedia-n kointziditzen dutelarik.

Erabiltzaileek etiketak erabiliz egiten dituzte kategorizazioak. Blogen publikazioaren erreminta batzuetan, erabiltzaileek beraien artikuluak modu espezifikoan kategorizatu ditzakete. Hauek gero etiketa gisa interpretatuak izango dira blogen bilatzaile espezifikoen motoreen bitartez. Adibidez: Technorati etiketetan oinarritzen da edukia organizatzeko. Blogen erabiltzaileek eskuz gehitu behar dituzte etiketak beraien artikuluetara.

Technorati lider bezala kontsideratzen da folksonomian oinarrituriko edukiaren bilaketaren indexazioan eta inplementazioan. Baina beste bilatzaile motore batzuk ere, IceRocket esate baterako, etiketan oinarritutako bilaketa mota ere erabiltzen dute. Del.icio.us ere, sozial gogokoenen administrazioaren zerbitzua, etiketetan oinarritzen da erabiltzailearen edukia organizatzeko. Irudiaren administrazioaren zerbitzuek ere, Flickr eta Buzznet etiketak erabiltzen dituzte.

Informazio iturriak:

· MELONIE, Julie C. (2006-06): Blogger, Anaya Multimendia.

· Wikipedia, la enciclopedia libre: Folcsonomía, 2008-11-08an eguneratua, http://es.wikipedia.org/wiki/Folcsonom%C3%ADa -tik hartua 2009-01-02an

DUBLIN CORE

Dublin Core Metadatuen Iniziatibak (DCMI) informazioaren bilatzeak, trukatzeak eta gestioak egiteko arau sinple batzuk eskaintzen ditu.
DCMI-k honako hau egiten du:

• Errekurtsuen deskribapenerako arau internazionalen garapen eta mantentzea.

• Garapena egiten duten eta erabiltzaileen komunitate mundialaren alde egitea.

• Dublin Core soluzioen erabilera orokorra bultzatzea.

Organizazio gisa, Dublin Core-ren ezaugarri garrantzitsuenak hauek dira:

• Independentea: DCMI ez dago kontrolatuta komertzial espezifiko edo beste interes batzuen bitartez, eta ez dago esparru espezifiko batzuetara bideratua ezta horrek bideratzen duen soluzio espezifiko teknikoetara ere.

• Internazionala: DCMI-k munduko edozein organizazioen parte hartzea bultzatzen du linguistika eta kultura desberdintasunak errespetatuz.

• Eragingarria: organizazio irekia da eta bere helburua parte hartu duten organizazioen adostasuna eratzea da; ez dago aurretiazko betekizunik parte hartzeko.

Dublin Core metadata estandar sinple bat da, baina aldi berean eragingarria den elementu multzoa da eta sareko baliabideen gama handia deskribatzeko balio du. Dublin Core estandarrak bi maila dauzka: sinplea eta kualifikatua. Dublin Core Sinpleak hamabost elementu barnean hartzen ditu. Kualifikatuak hiru elementu gehigarri dauzka (publikoa, jatorria eta eskubideak), elementuen hobekuntza talde moduan (kalifikatzaileak ere deituak) elementuen semantika bikaintzen duena eta erabilgarriak izan daitezkeenak deskubripen errekurtsoetan.

Dublin Core-ren semantikak bibliotekonimia, konputazio zientzia, testuaren kodifikazioa, museoen komunitatea eta beste arlo batzuetako formazio akademiko eta praktikoko talde profesional internazionalak ezarri dituzte.

Informazio iturriak:

· Dublin Core Metadata Initiative, 2008-12-08an eguneratua, http://dublincore.org/ -tik hartua 2008-12-31an.